Posts filed under ‘სამოგზაურო’

ნისლიანი ლაშქრობა – – გზა ,,ტობავარჩხილისაკენ“. . .

სოფო პერტაია

უამრავი კარვით დაგეგმილი ლაშქრობა კრახით დასრულდა, მაგრამ ხანდახან დგება დღე, როცა მიზანს აღწევ და უცნობი საშიში სამყაროს დაპყრობის დაუოკებელი სურვილი გიჩნდება. მზად ხარ შენივე თვალებით ჩახედო სიკვდილს თვალებში ადრენალინისა და შიშის განცდის სანაცვლოდ. და დგება დღე, როდესაც რეალურ სამყაროში ბუნების სილამაზის საცქერლად მიემგზავრები ძალზე საშიშ ლაშქრობაში. შეიქმნა ლაშქრობის ჯგუფი : ყველა ერთმანეთზე მეტად მოუნმენლობით შებყრობილი, გულში შიშისა და სურვილის გრძნობით აღრეული მოლაშქრეები. ერთმენეთის მოკრძალებული გაცნობა, გაზიარებული განცდები და კვლავ მოუთმენლობა. Dდა აი დაიძრა ავტობუსი, უკვე მრავალჯერ დაგეგმილი ნანატრი ლაშქრობის პირველი წუთები, რეალობისა და წარმოსახვის სინთეზი და გზა შორეული ნისლიანი უცნობი ადგილისაკენ. სიჩუმე ტრანსპორტში და აჩქარებული გულისცემა ძარღვებში. დაძაბულობა და გაურკვევლობა, თუმცა მოულოდნელად სიმღერის ნასროლი პირველი ფრაზები და ამღერებული მოკლაშქრეები. ცეკვა, სიმღერა, სიცილი, იუმორი _ მხოლოდ დადებითი ემოციები სუფევს. ყველა წევრმა იცის, რომ იქ ჯუნგლის კანონი მოქმედებს, გადარჩენა მხოლოდ საკუთარ ინსტიქტებზე გამოცდაა, თუმცა მზად არიან დაუსრულებელ წვიმებში, ნისლში, ბურუსში, კლდეებზე, თოვლში , ყინვასა და სიცივეში საკუთარი თავისა და ერთმანეთის გასატანად. დაგეგმილი ლაშქრობა ჯერ მხოლოდ პირველ საათებს ითვლის. დანიშნულების პირველი ადგილი :

ლუგელას ხეობა, ირგვლივ მთები, ხეები და მდინარეების ნაპირი. მოწყურებული მოლაშქრეები მინერალური წყლის დასალევად გაეშურნენ და გამხიარულებულნი ერთმენეთს პირველობაში ექიშპებოდნენ. და აი ,,პირველი~ მოლაშქრე და უცებ იმედგაცრუება, ჩვეულებრივი წყლისაგან განსხვავებული, კალცით გაჯერებული წყალი და მისი დიდი ჯავლი, რომელმაც ,,უშიშარი~ მოულოდნელად მდინარეში გადაისროლა. პირველი დაბრკოლების გადალახვა სულაც არ გასჭირვებიათ. თუმცა სიფრხილის ფასი კი ნამდვილად გაიგეს. გზა წინ სპეციალური დიდი ტრანსორტით გრძელდება. Bბუნების სილამაზე მართლაც რომ ღირდა გარისკვად. უმარავი გადაღებული სურათი და კვლავ და კვლავ მხოლოდ კარგი განწყობა.

ალბათ ცოტამ თუ იცის საქართველოში ულამაზესი ალპური ტბის არსებობის შესახებ, რომელიც სამეგრელოში ზღვის დონიდან 2650 მეტრზე, ალპურ სარტყელში მდებარეობს.

ამ ტბამდე მისაღწევად მოლაშქრეებს უამრევი დაბრკოლების გადალახვა მოუწიათ. ნისლი გადაადგილებას უშლიდა ხელს, ბურუსი ხილვადობას ართულებდა, მოყინული ქვები დასრიალებას იწვევდა და რამდენჯერმე მოლაშქრეებმა მხოლოდ ერთმანეთის დახმარებით შეძლეს გადარჩენა. ღამე დანთებული კოცონი, გათოშილი ხელები და შემოლეული საჭმლის მარაგი . .…… წინ კი ბურუსით მოცული ,,ტობავარჩხილის“  ტბა იყო . რამდენჯერმე დაბრუნებაც სცადეს, თუმცა საბოლოოდ ყველაფრის მიუხედავად მე-3 დღეს დანიშნულების ადგილს მიაღწიეს.

,,ტობავარჩხილი: ტბა~, რომელიც ქართულად ვერცხლის ტბას ნიშნავს :

მე-5 დღე. კვლავ ავტობუსი და კვლავ მხიარულება, თუმცა ამჯერად მოლაშქრეთა ჟინის დაკმაყოფილებით გამოწვეული, საკუთარ ძალებში მეტად დარწმუნებული ექსტრემალები აღნიშნავდნენ მიღწეულ წარმატებას. ისე მართლაც, არც ისე მარტივია სიკვდილს უყურო თვალებში, დაცურდე მთიდან და ბურუსში გაიკვლიო გზა შენი სურვიკლისაკენ. დაოკებული სურვილი, ბუნების სილამაზით მოხიბლული ლაშქრობის მონაწილენი და დაპყრობილი ,,ევერესტი~ ამჯერად ,,ტობავარჩხილის~ სახით მოლაშქრეებს დაღლილი სხეულის, განცდილი შიშისა და ერთი მონაწილის გაბზარული ხელის ფასად დაუჯდათ. თუმცა ნისლიანმა ლაშქრობამ მაინც მშვიდად ჩაიარა და მომავალ ზაფხულს მომავალ მსურველ ექსტრემალებს კვლავ ელოდება.

იანვარი 12, 2010 at 12:22 PM დატოვე კომენტარი

დაუვიწყარი საირმე

ავტორი: ირმა ზარნაძე
საირმე მდებარეობს 55 კმ-ზე სამხრეთით ქ. ქუთაისიდან მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ ფერდობზე, ეკუთვნის ბაღდათის რაიონს. ზღვის დონიდან 950 მ-ის სიმაღლეზე, მდ. წაბლარისწყალის ხეობაში. გარშემო მდებარე ფერდობები დაფარულია ფოთლოვანი და წიწვიანი ტყეებით(ნაძვი, მუხა, წიფელი და სხვა). გვხვდება როგორც მარტო წიწვნარი, ასევე, შერეული ტყეებიც. ამიტომ განსაკუთრებულად ლამაზია შემოდგომით. მაგრამ მკაცრი კლიმატისა და რთული გზის გამო, დამსვენებლები აქ ზაფხულობით ჩამოდიან და მტანჯველ სიცხეს თავს აფარებენ.  კლიმატი განისაზღვრება კურორტის მდებარეობით სუბტროპიკული სარტყელის ტყიან ზონაში. ზამთარი რბილია და მცირეთოვლიანი, ზაფხული ზომიერად თბილია და ზომიერად ტენიანი. ძირითადი ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორია მინერალური წყლები, რომლებიც ცნობილი გახდა XIX საუკუნის დასასრულიდან. აქ რამდენიმე სახის წყალია, რომელითაც სხვადასხვა დანიშნულების მიხედვით მკურნალობენ. არის რამდენიმე წყარო მინერალების განსხვავებული  შემადგენლობით. ამიტომ გემოც განსხვავებულია: თუ ერთი არ მოგეწონათ, ხელს ნუ ჩაიქნევთ, ყველა გასინჯეთ. წყაროები დანომრილია.
საირმის ტყეები განსაკუთრებით უყვართ ნადირობის მოყვარულებს. ბუდობს დათვი,  თხა, ირემი. ზოგადად, მდიდარია გარეული ცხოველებით, ამიტომ მოგზაურებს დიდი სიფრთხილე მართებთ. წაბლარასწყალში უხვად ბუდობს კალმახი. ამიტომ თევზაობის მოყვარულებო, თუ არ დაიზარებთ, ხელცარიელი არა და დიდად კმაყოფილი დაბრუნდებით. ენდეთ ჩემს გემოვნებას, ეს კალმახი უგემრიელესია.

თვითონ კურორტის ტერიტორია ბორჯომის მსგავსად მთებს შორის არის მოქცეული და ჩაკეტილია. ისე, კლაუსტროფობიით შეპყრობილებს მაინცდამაინც არ გირჩევთ ამ ადგილას დასვენებას. არც განსაკუთრებულად აქტიური ცხოვრების მოყვარულებს. ისევდაისევ მკაცრი ამინდების გამო, მუდმივი მოსახლეობა იშვიათად გვხვდება. არც სასტუმროებით არის განებივრებული კურორტი. მოქმედებს სანატორიუმი, სადაც ერთი ღამე მინიმუმ 50 ლარი დაგიჯდებათ. აქ შეძლებთ, სრულ სიმშვიდეში იკითხოთ წიგნი, ისარგებლოთ მხოლოდ მობილური ინტერნეტით, შეხვიდეთ საბილიარდოში ან მოიგონოთ გართობის რაიმე ალტერნატიული საშუალება. ისე, თუ დიდი ხნით გეგმავთ აქ ამოსვლას, გირჩევთ მეგობრებიც დაითანხმოთ, მოგვიანებით მაინც რომ შემოგიერთდნენ: რადგან არ გამოვრიცხავ, მოწყენილობამ რომ ხელი დაგრიოთ. ამიტომ გააჩაღეთ მეგობრებთან ერთად კოცონი  (ტყეში არა, თავი არ გაიგიჟოთ, არ გარისკოთ ), მოამზადეთ ნანადირევი (თუ დაიზარებთ, შეიძინეთ ჭეშმარიტი მონადირეებისგან) და გაერთეთ თქვენებურად.

თუ ვილისსაც იქირავებთ, მშვენიერ გასეირნებას მოაწყობთ წითელ მინდოზე, რომელიც საირმიდან ორი საათის სავალ გზაზე მდებარებს. მიდიხართ სულ მაღლა, ექცევით ღრუბლებს ზემოდან. მძიმე და დამქანცველი გზის ბოლოს იხილავთ ცხვრებით გადათეთრებულ მინდორს. აქ უგემრიელესი სულგუნით გაგიმასპინძლებიან მწყემსები. შეგიძლიათ კარავში დარჩეთ ან იმდღესვე უნდა დაბრუნდეთ. ეცადეთ, შებინდებამ არ მოგასწროთ, თორემ პირველად ნამყოფ მძღოლს მეგზურობა გაუჭირდება. თუ დახმარება დაგჭირდებათ, უნდა იცოდეთ, რომ შეიძლება, შემთხვევითი გამვლელი ორი დღეც კი არ გამოჩნდეს. ამ მთებში მობილურიც არ იჭერს. მე, როგორც ყველა ამ ხიფათის საკუთარ თავზე გადამტანი, ადრენალინის მოყვარულებს გირჩევთ, თავი არ შეიკავოთ, რადგან საირმის მთებში ნამდვილად დაუვიწყარი დღეები გელოდებათ.

იანვარი 9, 2010 at 8:01 PM დატოვე კომენტარი


კატეგორიები

Flickr Photos